• 102. rocznica Bitwy Warszawskiej zwanej "Cudem nad Wisłą"
          • 102. rocznica Bitwy Warszawskiej zwanej "Cudem nad Wisłą"

          • „Współczesna historia cywilizacji zna mało wydarzeń posiadających znaczenie większe od bitwy pod Warszawą w roku 1920. Nie zna zaś ani jednego, które byłoby mniej docenione.”

                                                        /Lord Edgar Vincent D’Abernon/

            W poniedziałek 15 sierpnia 2022 roku minie 102. rocznica Bitwy Warszawskiej zwanej "Cudem nad Wisłą." Jak co roku oddamy hołd bohaterskim żołnierzom Wojska Polskiego broniących ostatniej rubieży przed – Warszawą. Będziemy wspominać Tych, którzy obficie zrosili własną krwią nasza radzymińską ziemię w obronie najświętszej z wartości, jaką jest wolność. W dniach 13 – 15 sierpnia 1920 roku na przedpolach stolicy w Radzyminie i jego okolicach zatrzymano, a potem 16 sierpnia i w następnych dniach, po śmiałym ataku z nad Wieprza rozbito sowieckie armie sunące na Zachód, by wzniecić płomień bolszewickiej rewolucji w Europie.  Dzięki tej bitwie zwanej "Cudem nad Wisłą‘’ Rzeczpospolita Polska obroniła ledwie, co odzyskaną po 123 latach niewoli niepodległość. Po raz kolejny w dziejach europejskiej cywilizacji Polska tak jak 337 lat wcześniej pod murami Wiednia ocaliła chrześcijaństwo od tureckiego niebezpieczeństwa, tak nad Wisłą i Niemnem polski żołnierz w 1920 roku zgasił płomień komunistycznej pożogi dając Ojczyźnie i Europie Środkowej prawie 20 lat wolności. W upalne sierpniowe dni pamiętnego dwudziestego roku, dni najcięższej próby mogliśmy liczyć tylko na siebie i Węgrów Pomoc wojskowa, jaką chciały udzielić nam sojusznicze kraje w tym Francja była skutecznie zatrzymywana. Czesi, Niemcy i Austriacy nie przepuszczali transportów z bronią i amunicją przez swoje terytoria. (Czesi, którzy uznali latem 1920 roku los naszej ojczyzny za przesądzony zajęli nawet terytorium Śląska Cieszyńskiego-28.07.1920 Zaolzie) Do bojkotu wszelkich transportów z zaopatrzeniem dla polskiej armii zachęcała, także II Międzynarodówka Socjalistyczna wspierająca bolszewików, która podburzała dokerów i marynarzy do blokowania przeładunków w portach min. w Gdańsku Jedyna droga, którą mgła docierać pomoc wiodła przez terytorium Rumuni i Węgier. Polska w tym czasie najbardziej potrzebowała broni i amunicji "Nie wiemy, co uczyni Koalicja, my musimy być gotowi, aby stanąć po stronie Polski. Los Polski jest naszym losem", donosiły węgierskie gazety. W przeddzień ostatecznych zmagań 12 sierpnia 1920 roku na skierniewicki dworzec dotarł transport z 22 milionami naboi karabinowych z fabryki Manfreda Weissa z Csepel (Budapeszt). To tymi kulami powstrzymano a następnie rozbito oddziały Czerwonej Armii.Co godne podkreślenia uzbrojenie i amunicje Królestwo Węgier przekazało nam nieodpłatnie?. Dla Węgrów, którzy poznali smak bolszewizmu (133 krwawe dni Węgierskie Republiki Rad Beli Kuna) pomoc dla Polski była sprawą honoru nie handlu. Ta pomoc tak potrzebna nie ustała po zwycięstwie nad Wisłą, czy Niemnem. Węgrzy dostarczali nam ją nadal. Łącznie w latach 1919 – 1921 dostarczyli nam prawie 100 milionów pocisków karabinowych, ogromne ilości amunicji artyleryjskiej, sprzętu i materiałów wojennych. Ważniejsza od pomników i marmurowych tablic jest pamięć. My chcemy i będziemy pamiętać o bratnim węgierskim narodzie, który szczerze i z serca udzielił nam pomocy w pamiętnych dniach wojny o wszystko z bolszewicką nawałą. „Nigdy nie zapomnimy Węgrom ich szlachetnego stanowiska, że w najcięższych dla nas chwilach szczerze zamierzali udzielić nam poparcia” (gen, Tadeusz Rozwadowski 16.09.1920 r.) I choć od tych wydarzeń upłynęło już 102 lata dziękujemy wam Węgrzy z całego serca...                                                                                                                                        

            Koło Historyczne „Wiarus”

        • 159. rocznica Bitwy pod Żyrzynem
          • 159. rocznica Bitwy pod Żyrzynem

          • Na placu boju straszny widok mieli zwycięzcy. Garstka piechoty rosyjskiej czarna od dymu, stała ponuro, z bronią na dół spuszczoną; otoczona była dosłownie wysokim wałem ciał ludzkich, po kilku jedno na drugiem leżących. Konie artyleryjskie pobite, tarzały się we krwi z porwanymi zaprzęgami, jaszczyki wywrócone w rowie.

            /Józef Dąbrowski, Rok 1863/

            W poniedziałek  8 sierpnia 2022 roku minie 159. rocznica zwycięskiej dla powstańców polskich bitwy pod Żyrzynem z wojskami rosyjskimi w czasie trwania Powstania Styczniowego. Odziały powstańcze pod dowództwem Michała Heidenreich-Kruka na początku sierpnia 1863 roku podjęły marsz z Lubelszczyzny na północ w kierunku Podlasia, chcąc w ten sposób oderwać się od tropiących je wojsk carskich jednocześnie wzmocnić powstanie w tamtych terenach. Przechodząc przez trakt warszawsko-lubelski, patrol powstańczy przejął depeszę, z której wynikało, że przez stację pocztową w Żyrzynie przechodził będzie konwój wojskowy wiozący ponad 200 tys. rubli. Gen. Michał Heydenreich-Kruk natychmiast podjął decyzję o zorganizowaniu zasadzki. Jej plan był prosty: konwój miano atakować od czoła i po bokach, tyły miał zablokować jeden z powstańczych oddziałów. O godzinie 5 rano 8 sierpnia 1863 roku, liczący około 500 żołnierzy i 2 działa konwój żołnierzy rosyjskich pod dowództwem por. Laudańskiego został zaatakowany przez dużo liczniejszy, (ale słabiej uzbrojony) oddział powstańców (ok. 3 tys., w tym 1400 strzelców). Pierwsze uderzenie wywołało ogromny chaos. Rosjanie uporządkowali szeregi i z wielką determinacją przystąpili do obrony wozów pocztowych. Po kilku godzinach walki ustąpili jednak z placu boju. Z okrążenia wydostać się udało tylko por. Laudańskiemu wraz z 87 ludźmi. Straty Rosjan wyniosły (według raportu gen. Heydenreicha-Kruka1863″.) 181 zabitych i 282 wziętych do niewoli (w tym 132 rannych). Polacy ponieśli wielokrotnie mniejsze straty: 10 zabitych i 50 rannych. Po bitwie część rosyjskich żołnierzy przeszła na stronę powstańców, resztę puszczono wolno po złożeniu przysięgi, iż nie będą więcej walczyć przeciwko Polakom. Powstańcy zdobyli wówczas 2 armaty, 400 karabinów i 140 tys. rubli.  (Reszta pieniędzy zaginęła) Zdobyte fundusze zostały przeznaczone na zakup min. broni dla walczących na terenie województwa lubelskiego i podlaskiego powstańczych partii.) W tym miejscu warto wspomnieć, że jednym z oddziałów powstańczych biorących udział w bitwie dowodził  podpułkownik Józef Jankowski – „Szydłowski”, który z powodzeniem walczył z wojskami zaborcy na Mazowszu  min. w okolicach Radzymina.   Wiadomość o zwycięstwie pod Żyrzynem rozeszła się szerokim echem nie tylko po Królestwie Polskim, ale całej Europie wywołując nacisk opinii publicznej na rządy wielu państw w celu udzielenia walczącym Polakom pomocy. Bitwa pod Żyrzynem była jedną z największych i niestety nielicznych zwycięstw nad carskimi oddziałami w czasie trwanie najdłuższego w naszych dziejach zrywu narodowego.

            Cześć Ich pamięci.

            Koło Historyczne „Wiarus”

        • Wyprawka ucznia klasy pierwszej szkoły podstawowej
          • Wyprawka ucznia klasy pierwszej szkoły podstawowej

          • Wyprawka ucznia klasy pierwszej szkoły podstawowej w roku szkolnym 2022/2023:

            - blok rysunkowy biały A4

            - blok rysunkowy kolorowy A4

            - blok techniczny biały A4

            - blok techniczny kolorowy A4

            - farby plakatowe + pędzelki i pojemnik na wodę

            - plastelina

            - papier kolorowy

            - 2 teczki na gumkę

            - 2 zeszyty w trzy linie 16k

            - 2 zeszyty w kratkę 16k

            - zeszyt 32k w kratkę do korespondencji

            - ryza papieru ksero

            - kredki bambino

            - piórnik z pełnym wyposażeniem (długopis z wkładem niebieskim, ołówek, gumka, kredki ołówkowe, klej, nożyczki, linijka - 15 cm, temperówka)

            - worek z kapciami (na białej podeszwie)

            - worek ze strojem gimnastycznym (biała koszulka, granatowe lub czarne spodenki).

            Wszystkie rzeczy prosimy podpisać w widocznym miejscu.

        • 78. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego
          • 78. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego

          • "Chcieliśmy być wolni i wolność sobie zawdzięczać”

            /Jan Stanisław Jankowski  - wicepremier polskiego rządu na uchodźctwie  Warszawa 1 .09.1944 roku./

            W poniedziałek 1 sierpnia 2022 roku przypada 78. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego, będącego zbrojnym wystąpieniem przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach operacji „Burza”, połączone z wyjściem z podziemia i oficjalna działalnością struktur utworzonego jesienią 1939 roku Polskiego Państwa Podziemnego. Jak co roku dokładnie o godzinie 17, 00, godzinie „W” stanie cała Warszawa, zawyją syreny, zabiją dzwony kościołów w całej Polsce.  Zatrzymamy się na chwilę, aby wspomnieć Tych, którzy „sami sobie pragnęli zawdzięczać wolność”. Tych, którzy walczyli i ginęli w imię najświętszych dla Polaków wartości. Tych, dla których wolna, suwerenna, niepodległa Rzeczypospolita była dobrem najwyższym. W Powstaniu Warszawskim trwającym długie 63 dni poległo ponad 18 tysięcy powstańców, 25 tysięcy zostało rannych, a ponad 200 tysięcy mieszkańców „ niezłomnego miasta” zginęło pod jego gruzami lub zostało bestialsko wymordowanych przez niemieckiego okupanta Ponad 500 tysięcy warszawiaków wypędzono ze stolicy, a miasto przez następne trzy miesiące z niemiecką skrupulatnością burzono kwartał po kwartale…

            Wspominać będziemy Żołnierzy Polski Niepodległej, na których po zakończeniu wojny nie czekały zaszczyty i ordery, a poniżanie, UB- owskie kaźnie i wyroki śmierci. Pełni podziwu i wdzięczności spoglądać będziemy na Tych nielicznych, którzy do dziś z dumą noszą na ramieniu biało – czerwona opaskę i dla Ojczyzny poświęcili wszystko. Tych nielicznych, których szeregi, co roku opuszczają towarzysze broni odchodzący na wieczna służbę. Im wszystkim składamy w zadumie i milczeniu hołd wdzięczności. I choć spór o sens polityczny powstania nadal trwa dziękujemy Powstańcom za ich marzenia, walkę i poświęcenie Bez tej ofiary nie żylibyśmy w wolnym kraju.

            Chwała Bohaterom – niech pamięć o ich czynach nigdy nie zaginie.

            Koło Historyczne „Wiarus”

        • 612. ROCZNICA BITWY POD GRUNWALDEM
          • 612. ROCZNICA BITWY POD GRUNWALDEM

          • "Mieczów ci u nas dostatek, ale i te przyjmuję jako wróżbę                                                                                    zwycięstwa, którą mi sam Bóg przez wasze ręce zsyła..."

            /fragment powieści "Krzyżacy" Henryka Sienkiewicza/

            W piątek 15 lipca 2022 roku minie 612. rocznica bitwy pod Grunwaldem, największej bitwy w średniowieczu. Do zwycięskiej bitwy w okolicach trzech wsi: Grunwald, Stębark, Łodwigowo doszło 15 lipca 1410 r. Wojska Zakonu Krzyżackiego wspomagane przez rycerstwo zachodnioeuropejskie dowodzone przez wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena uległy sile połączonych wojsk polsko-litewskich wspieranych przez oddziały tatarskie ze Złotej Ordy, trzy ruskie chorągwie, oddziały mołdawskie oraz czeskich i śląskich najemników. Sprzymierzonymi wojskami Królestwa Polskiego oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego dowodzili król Władysław II Jagiełło. Na polach grunwaldzkich potęga Zakonu Krzyżackiego została złamana. Dowódca wojsk Zakonu Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego- Wielki Mistrz Krzyżacki Urlich von Jungingen  w bitwie zginął z ręki, (w opinii wielu historyków),  małopolskiego rycerza  Mszczuja ze Skrzynna). Zwycięstwo grunwaldzkie uznano w  czasach  średniowiecza za przełom w zmaganiach z Zakonem. Już w 1412 roku, dzień 15 lipca uznano za święto państwowe.

            Koło Historyczne "Wiarus"

        • 77. rocznica Obławy Augustowskiej
          • 77. rocznica Obławy Augustowskiej

          • „Ziemio! Nie kryj naszej krwi, iżby nasz krzyk nie ustawał…”

            /Księga Hioba/

            We wtorek 12 lipca 2022 roku minie 77. rocznica Obławy Augustowskiej. Dokładnie 77 lat wcześniej, 12 lipca 1945 r. oddziały NKWD - "Smiersz"  , Armii Czerwonej  i usłużnych polskich komunistów rozpoczęły pacyfikację Suwalszczyzny. W jej wyniku zatrzymano ponad 2 tys. osób, prawie 600 podejrzewanych o powiązania z antykomunistycznym  podziemiem  wywieziono i zamordowano w nieznanym do dziś miejscu. Według historyków, obława augustowska z lipca 1945 r. to największa po II wojnie światowej niewyjaśniona zbrodnia komunistyczna dokonana na Polakach. Nazywana jest czasem "Małym Katyniem".

            Cześć i Chwała Bohaterom, ofiarom komunistycznej zbrodni.

            Koło Historyczne "Wiarus"

        • VI Narodowy Dzień Pamięci Ofiar ludobójstwa na Wołyniu
          • VI Narodowy Dzień Pamięci Ofiar ludobójstwa na Wołyniu

          • "Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie..."

            /Adam Mickiewicz/

            W poniedziałek 11 lipca 2022 roku  będziemy obchodzić VI Narodowy Dzień Pamięci Ofiar ludobójstwa na Wołyniu. W dniach 11-12 lipca 1943 r. Ukraińska Powstańcza Armia dokonała skoordynowanego ataku na Polaków w ok. 150 miejscowościach w powiatach włodzimierskim, horochowskim, kowelskim oraz łuckim. Akcja UPA była kulminacją trwającej już od początku 1943 r. fali mordowania i wypędzania Polaków z ich domów. Łącznie w latach 1943-1945 na Wołyniu i w Galicji Wschodniej zginęło ok. 100 tys. Polaków. Sprawcami zbrodni wołyńskiej były Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów – frakcja Stepana Bandery, podporządkowana jej Ukraińska Powstańcza Armia oraz ludność ukraińska uczestnicząca w mordowaniu polskich sąsiadów. W polskich akcjach odwetowych  zginęło prawie 15 tysięcy Ukraińców. Zbrodnia wołyńska  miała charakter ludobójczej czystki etnicznej, to znaczy akcji, w której założeniach są wpisane masowe mordy na ludności cywilne. Była ona jedną z najkrwawszych zbrodni na ludności cywilnej popełnionych w czasie II wojny światowej Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II Rzeczypospolitej Polskiej to święto obchodzone corocznie 11 lipca. Jest on poświęcony  pamięci ofiar rzezi wołyńskiej. Został ustanowiony na mocy uchwały Sejmu RP z 22 lipca 2016 r. Święto czci pamięć nie tylko Polaków, ale i zamordowanych obywateli II RP innej narodowości, w tym Żydów, Ormian, czy Czechów. Przyjmując uchwałę o święcie Sejm wyraził wdzięczność również tzw. „Sprawiedliwym Ukraińcom”, którzy odmawiali udziału w mordach i ratowali Polaków z narażeniem własnego życia.

            Cześć i Chwała Bohaterom ofiarom zbrodni wołyńskiej.

            Koło Historyczne "Wiarus"

        • 79. rocznica tragicznej śmierci w katastrofie lotniczej koło Gibraltaru generała Władysława Sikorskiego
          • 79. rocznica tragicznej śmierci w katastrofie lotniczej koło Gibraltaru generała Władysława Sikorskiego

          • "Stoimy wobec zagadnień na miarę dziejową. Musimy więc je rozwiązywać w tej samej skali. Nie z punktu widzenia własnych ambicji i chwilowych a zmiennych nastrojów dnia, ale z punktu widzenia polskiej racji stanu..."

            /fragment z przemówienia generała Władysława Sikorskiego z dnia 4 maja 1943 roku/

                          W poniedziałek  4 lipca 2022 roku minie 79. rocznica tragicznej śmierci w katastrofie lotniczej koło Gibraltaru generała Władysława Sikorskiego, Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych i premiera Rządu RP na uchodźctwie  . Tragiczne  zdarzenie miało miejsce w trakcie powrotu gen. Władysława Sikorskiego z Bliskiego Wschodu, gdzie udał się pod koniec maja 1943 roku. Celem tego wyjazdu była inspekcja stacjonujących w Iraku jednostek Armii Polskiej dowodzonych przez gen. Władysława Andersa. podróż powrotna odbyła się na trasie Kair - Lyneham z międzylądowaniem w Gibraltarze. Do miejsca międzylądowania samolot LB -30 Liberator z 511 Dywizjonu RAF dotarł 3 lipca 1943 roku i już wieczorem następnego dnia  był gotów do startu. Tuż po starcie, który odbył się 4 lipca 1943 roku o godzinie 23.07, samolot runął do morza. Wśród ofiar lotu byli m.in. córka gen. Sikorskiego oraz członkowie sztabu, w tym szef Sztabu Naczelnego wodza generał . brygady Tadeusz Klimecki i szef III Oddziału Operacyjnego Sztabu Naczelnego Wodza pułkownik dyplomowany  Andrzej Marecki. Wyłowione z morza ciało gen. Władysława Sikorskiego zostało przetransportowane do Playmouth w Wielkiej Brytanii na pokładzie polskiego niszczyciela ORP "Orkan". Uroczystości pogrzebowe odbyły się w Newark koło Notingham. Do Polski doczesne szczątki generała przewieziono po ponad pięćdziesięciu  latach, gdzie 17 września 1993 roku z honorami zostały pochowane w krypcie na Wawelu. Okoliczności wypadku wciąż budzą wśród historyków wiele kontrowersji a archiwa brytyjskie zostały utajnione na kolejne pięćdziesiąt lat.. Jako premier rządu i Naczelny Wódz, generał Władysław Sikorski potrafił mobilizować naród polski do nieustannego stawiania oporu wrogowi, zmierzającemu do jego unicestwienia. Rozumiał, jak ciężka i krwawa jest to droga, ale innej nie widział. Był przekonany, że walka ta doprowadzi w końcu Polaków do wolnej, sprawiedliwej i niepodległej Polski. Tragiczna śmierć Generała przekreśliła te plany na ponad czterdzieści lat.

            Cześć Jego Pamięci!

            Koło Historyczne ,,Wiarus"

        • 412 Rocznica Bitwa pod Kłuszynem
          • 412 Rocznica Bitwa pod Kłuszynem

          • Potrzeba w miejscu, nadzieja w męstwie,  zbawienie w zwycięstwie.
            Czyńcie swoją powinność!

             /hetman - Stefan Żółkiewski/

            W poniedziałek 4.07.2022 r. minie  412. rocznica zwycięskiej bitwy pod Kłuszynem, gdzie wojska Rzeczypospolitej Obojga Narodów pod wodzą hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego odniosły miażdżące zwycięstwo nad kilkukrotnie liczniejszymi wojskami rosyjsko - szwedzkimi Ta błyskotliwa wiktoria otworzyła wojskom polskim drogę do stolicy państwa carów – Moskwy.

            Cześć i Chwała Bohaterom.

            Koło Historyczne "Wiarus"

        • 66. rocznica robotniczych strajków w Poznaniu
          • 66. rocznica robotniczych strajków w Poznaniu

          • „Za Prawo, Wolność i Chleb…”

            We wtorek 28 czerwca 2022 roku minie  66 rocznica robotniczych strajków zwanych w naszej historii „Poznańskim czerwcem”. Dokładnie 66 lat temu 28 czerwca o godzinie 6.00 rano robotnicy Zakładów Cegielskiego, wówczas Zakładów im. Józefa Stalina podjęli strajk generalny i zorganizowali demonstrację uliczną, krwawo stłumioną przez władze komunistyczne. W starciach z milicją i wojskiem na ulicach miasta zginęło, co najmniej 58 osób a kilkaset zostało rannych. Ranek 28 czerwca 1956 roku był początkiem buntu robotników Zakładów Cegielskiego i wielu innych fabryk przeciwko władzy ludowej. Był odpowiedzią na złą politykę społeczną, ignorowanie robotników i butę władzy, paradoksalnie nazywającej się władzą ludową. Ten ranek był „protestem przeciwko nieludzkiemu systemowi zniewalania serc i umysłów człowieczych”.  Ten ranek to moment, w którym cierpliwości i posłuszeństwo Poznaniaków zostało wyczerpane, a tysiące strajkujących postanowiło wykrzyczeć swoją krzywdę, na co odpowiedzią władzy ludowej była pogarda, czołgi na ulicach Poznania i serie z karabinów maszynowych.. Protesty robotników w stolicy Wielkopolski były jednymi z pierwszych w historii powojennej Polski i stanowiły impuls do dalszych działań przeciw władzy komunistycznej w latach następnych. Wydarzenia w Poznaniu mają, więc ogromne znaczenie dla późniejszych losów całego kraju, będąc wielkim moralnym zwycięstwem ciemiężonego narodu. W sześćdziesiątą rocznicę tamtych wydarzeń winniśmy „oddać hołd robotnikom, którzy złożyli swoje życie w obronie prawdy, sprawiedliwości i niepodległości Ojczyzny.”

            Chwała Bohaterom.

            Niech pamięć o Ich czynach nigdy nie zaginie.

            Koło Historyczne „Wiarus”

        • 46. rocznica wybuchu strajków robotniczych w Polsce
          • 46. rocznica wybuchu strajków robotniczych w Polsce

          • "Trzeba załodze tych czterdziestu paru zakładów, które strajkowały, powiedzieć, jak my ich nienawidzimy, jacy to są łajdacy, jak oni swoim postępowaniem szkodzą krajowi. Uważam, że im więcej będzie słów bluźnierstwa pod ich adresem (…) – tym lepiej dla sprawy. (…) To musi być atmosfera pokazywania na nich jak czarne owce, jak na ludzi, którzy powinni się wstydzić, że w ogóle są Polakami, że w ogóle na świecie chodzą..."

                                                                                                                                                               /Edward Gierek/

            W sobotę 25 czerwca 2022 roku minęła  46. rocznica wybuchu strajków robotniczych w Polsce. 25 czerwca 1976 r. w 112 zakładach pracy na terenie 24 województw przeszło 80 tys. osób rozpoczęło strajk i demonstracje uliczne. Bezpośrednią przyczyną protestu była zapowiedziana 24 czerwca w Sejmie PRL przez premiera Piotra Jaroszewicza drastyczna podwyżka cen artykułów żywnościowych (m.in.: mięso i ryby – 69%, nabiał – 64%, ryż – 150%, cukier – 90%). Największe manifestacje odbył się w Radomiu i Ursusie. W trakcie radomskich wydarzeń spalono gmach Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Natomiast w Ursusie robotnicy zatamowali ruch pociągów rozkręcając szyny na magistrali kolejowej pod Warszawą. Fala strajków była porównywalna ze strajkami z grudnia 1970 r. i stycznia-lutego 1971 r., a „przerwy w pracy” nie ograniczyły się do jednego regionu kraju i groziły szybkim rozszerzeniem. Władze PRL - u, obawiając się powtórzenia scenariusza z grudnia 1970 r., jeszcze 25 VI 1976 r. zdecydowały o wstrzymaniu podwyżki. Protesty zostały brutalnie stłumione przez oddziały Milicji, ZOMO i SB.. Zatrzymanych przewożono do komend MO i aresztów, gdzie przechodzili przez tzw. ścieżki zdrowia (szpaler milicjantów bijących pałkami). Bito także przypadkowe osoby: jedną z nich był Jan Brożyna, śmiertelnie pobity przez patrol MO, o którego zabójstwo oskarżono świadków tego wydarzenia. Drugą śmiertelną ofiarą represji był ks. Roman Kotlarz, który w czasie mszy św. modlił się w intencji robotników, a którego później nachodzili i bili funkcjonariusze SB.

            Cześć i Chwała Bohaterom

            Koło Historyczne "Wiarus"

             

        • Półkolonie 2022 w Stalowej Jedynce
          • Półkolonie 2022 w Stalowej Jedynce

          • W dniach 27.06 – 1.07.2022 r. w Szkole Podstawowej nr 1 im. ppłka pil. Mariana Pisarka w Radzyminie odbył się pierwszy  turnus półkolonii „Lato w mieście”. To już druga edycja letniego wypoczynku organizowanego w gminie Radzymin, nadzorowanego przez Biuro Oświaty UMiG Radzymin. W I turnusie udział wzięło 60 uczniów z klas I-IV, które rozwijały swoje zainteresowania oraz rozbudzały pasje poprzez m.in. udział w różnych zajęciach, warsztatach oraz zabawach na świeżym powietrzu. Pierwszy dzień wakacyjnego odpoczynku minął w miłej atmosferze. Spotkanie rozpoczęliśmy przywitaniem się, podzieleniem uczestników na grupy a następnie zjedzeniem śniadania. Po posiłku grupy rywalizowały w konkurencjach sportowych o tytuł najbardziej wysportowanej drużyny „Lata w mieście”. Zaszczytne pierwsze miejsce zajęła grupa „Memeszki” pod opieką pani Katarzyny Kwiatkowskiej. Piękna słoneczna pogoda sprzyjała aktywności sportowej. Ogromną frajdę dostarczyły nam m.in. zabawy w „Kwadraty”, „Murarza”,  czy budzący niesamowity doping „Zbijak”.  Zmęczeni  wróciliśmy do budynku szkoły, gdzie w salach przygotowaliśmy plakaty grup oraz wybraliśmy dla nich nazwy. Po obiedzie uczestniczyliśmy w kolonijnej Familiadzie, zabawie lingwistycznej oraz graliśmy w gry planszowe. Zainteresowani  mogli  również wykonać gniotki z balonu wypełnionego mąką ziemniaczaną , który w niezwykle kreacyjny sposób zdobili włóczką. W harmonogramie dnia znalazła się również chwila  na poznanie historii naszego miasta , szkoły , jej patrona oraz szkolnego sztandaru. We wtorek 28.06 br.  koloniści  odwiedzili Publiczną Bibliotekę Miasta i Gminy Radzymin gdzie uczestniczyli w niezwykłym wydarzeniu  pt. Mgliste pojęcie o parze prowadzone przez Pokazy bez Skazy, czyli słynnego Alchemika z TVP ABC dla dzieci pana Pawła Piszczałkę. Na pokazie dowiedzieliśmy się , jak  wygląda produkcja suchego lodu z dwutlenku węgla, tworzenie mgły z pary wodnej poprzez spadek ciśnienia, zmiany stanów skupienia, wyprodukować chmurę na gęstym gazie, ciekłym azotem zamrozić rośliny i chrupki kukurydziane a przed eksperymentami tworzyliśmy hipotezy badawcze. Po powrocie na świetlicę młodsze dzieci wykonały łapacze snów, a starsze uczestniczyły w dalszej części naukowej, czyli samodzielnie tworzyły sztuczny śnieg oraz zamieniły się w mikrobiologów oglądając świat przez mikroskop.  W środę 29 czerwca 2022r. po śniadaniu udaliśmy się do Gospodarstwa Agroturystycznego Dolina Bobrów. Gospodarstwo znajduje się nad rzeką Świder w miejscowości Wólka Dłużewska, niedaleko Siennicy, na Mazowszu. Miejscowość położona jest w jedynym z nielicznych w Polsce rezerwacie przyrody nieożywionej - Rezerwat przyrody Wólczańska Góra. Dzięki bliskości z naturą, prowincjonalnej okolicy, swojskim  klimatom, mogliśmy złapać  oddech od upalnego zgiełku życia w mieście. Po przyjeździe na miejsce czekała na nas Pani Ania - właścicielka gospodarstwa, która zapewniła nam szereg atrakcji. W naszych zespołach – grupach,  udaliśmy się do przygotowanych dla nas stacji.  Warsztaty wypieku chleba, były ciekawym doświadczeniem i dużym wyzwaniem dla każdego kolonisty. Wszyscy uczestnicy, bardzo zaangażowali się w precyzyjnym napowietrzaniu mąki do wypieku chleba, ugniataniu i napowietrzaniu ciasta chlebowego. Na koniec zajęć chleb wylądował w piecu chlebowym, a następnie powrócił z nami do Radzymina. Drugą aktywnością, która czekała na nas w Dolinie Bobrów były warsztaty „Poszukiwaczy skarbów”, które ukryte były pod ziemią. Za pomocą wykrywacza metali i szpadla, każdy uczestnik powrócił do domu z pamiątką monetą lub łuską po pocisku przeciwlotniczym. Wyplatanie z siana kaczek, łabędzi było dla dzieci interesującym zajęciem. Pani instruktor zaprezentowała dzieciakom poszczególne etapy tworzenia ptaków ze świeżego siana. Następnie dzieciaki wykonały samodzielnie swoje ptaki. Pomiędzy tymi aktywnościami dzieci, korzystały z zabaw na świeżym powietrzu.  Nie było czasu na nudę. Nic nie zstąpi zabaw na wspaniałym placu. Największym zainteresowaniem cieszyły się zjazdy linowe na tzw. tyrolce. Wielopoziomowa konstrukcja, ścianka wspinaczkowa i zjeżdżalnia były dla wielu nie lada wyzwaniem.   Czas spędzony w „Dolinie Bobrów” dostarczył wszystkim niesamowitych wspomnień i wrażeń, zaś świeże powietrze, niepowtarzalne widoki sprawiły, że dzień upłynął nam bardzo pozytywnie. Zmęczeni, ale szczęśliwi powróciliśmy na naszą radzymińską ziemię. W dniu 30 czerwca odbywały się gry i zabawy na boisku szkolnym (badminton, tenis ziemny, dwa ognie, gra w piłkę ), zajęcia sensoryczno - manualne podczas których dzieci wykonały bransoletki z gumek, a także  praca plastyczna - Lody, lody dla ochłody - kolorowe lody na patyku. Przeprowadziliśmy również rozmowę z dziećmi na temat bezpieczeństwa podczas kąpieli wodnych a następnie pojechaliśmy na basen do pobliskich Marek. Wśród plusku fal radosnym wodnym zabawom nie było końca. Piątek 1 lipca zakończyliśmy nasz kolonijny turnus wizyta w kinie „Helios” w Wołominie. Zaopatrzeni w potężna porcję popcornu i zimnej coli z zainteresowaniem obejrzeliśmy premierowy pokaz filmu ,,Minionki –wejście Gru”. Po powrocie do szkoły przyszedł czas na zabawy sportowe, aktywność plastyczną i podsumowanie naszego turnusu. Oglądając zdjęcia z każdego  dnia naszego pobytu w „Stalowej Jedynce” wspólnie oceniliśmy ,że   ten turnus półkolonii  był dla nas  czasem pełnym wrażeń i niezapomnianych przygód. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy pomogli w organizacji tego wypoczynku. Turnus półkolonii „Lato w mieście” jest   pierwszym z siedmiu zaplanowanych w wakacje turnusów dla dzieci z Gminy Radzymin. To już druga edycja letniego wypoczynku organizowanego w gminie Radzymin, nadzorowanego przez Biuro Oświaty UMiG Radzymin.

            Szczegóły w artykule tygodnika regionalnego KURIER W nr 26 str. 14 19.07.2022 >>>> KW_nr_26_str.14_19.07.22.pdf

            Opr. SP 1 Radzymin

        • LATO W MIEŚCIE 2022
          • LATO W MIEŚCIE 2022

          • Termin:  27.06.2022 r. – 01.07.2022 r.

            Miejsce:  Szkoła Podstawowa nr 1 im. ppłk pil. M. Pisarka w Radzyminie

            Zajęcia prowadzone są w godzinach 07:30 – 16:30.

            Ilość uczestników: 60 dzieci.

            Kadra wypoczynku: Anna Kostrzębska, Anna Wilkowska, Katarzyna Kwiatkowska, Barbara Pakieła.

            Ramowy plan dnia:

            07:30 – 08:00 – zbiórka

            08:00 – 08:30 – śniadanie

            08:30 – 12:00 – zajęcia w grupach, wyjazd lub wyjście

            12:00 – 12:30 – obiad

            12:30  - 15:00 – zajęcia w grupach

            15:00 – 15:30 – podwieczorek

            15:30 – 16:30 – podsumowanie zajęć, porządkowanie sali.

            (harmonogram ulega zmianie podczas wyjazdów na wycieczki)

            >>>>>>> Harmonogram_lata_w_miescie.pdf

        • To już? Już! Wakacje!!!
          • To już? Już! Wakacje!!!

          • Czerwiec to z pewnością dla uczniów jeden z najradośniejszych miesięcy w roku. Koniec lekcji, klasówek i prac domowych – rok szkolny 2021/2022 przeszedł do historii, a przed społecznością radzymińskiej „Stalowej Jedynki” dwa miesiące zasłużonych wakacji…

            Więcej w artykule: To_juz_wakacje_-_notka_prasowa.pdf w  tygodniku regionalnym Kurier W nr 24 z dnia 5.07.2022 r.

        • 1050. rocznica Bitwy pod Cedynią
          • 1050. rocznica Bitwy pod Cedynią

          • . „Żywot drugi św. Wojciecha, biskupa praskiego i męczennika (łac. Sancti Adalberti Pragensis episcopi et martyris vita altera, znany też jako Vita altera – Żywot drugi)”                        

            Brunon z Kwerfurtu 

            W sobotę 24 czerwca br. minęła 1050. rocznica  zwycięskiej bitwy wojsk księcia Mieszka I  z wojskami margrabiego Marchii Łużyckiej Hodona. Bitwa o Cedynię odbyła się 24 czerwca 972 roku między wojskami księcia Polskiego Mieszka I a margrabiego Marchii Łużyckiej Hodona, wspomaganego przez możnowładcę Zygfryda von Walbeck. Wyprawa była prywatnym przedsięwzięciem możnowładców niemieckich, niezgodnym z wcześniejszymi traktatami Mieszka I z Ottonem I. Bitwa stanowiła jedyny większy epizod najazdu Hodona na Pomorze Zachodnie opanowane kilka lat wcześniej przez władcę  Polan. Bitwa pod Cedynią położyła kres planom margrabiego Marchii Łużyckiej na opanowanie Pomorza Zachodniego.

            Cześć i Chwała Bohaterom. 

            Niech pamięć o Ich czynach trwa na wieki.

            Koło Historyczne "Wiarus”

        • Zakończenie mundurowego  roku szkolnego kadetów I LO PUL w Wołominie i I LO PUL Dębe Wielkie
          • Zakończenie mundurowego roku szkolnego kadetów I LO PUL w Wołominie i I LO PUL Dębe Wielkie

          •  W czwartek 23 czerwca br. byliśmy zaproszeni na uroczystą zbiórkę zakończenia mundurowego  roku szkolnego kadetów I LO PUL w Wołominie i I LO PUL Dębe Wielkie, która tradycyjnie odbyła się w Ośrodku Szkolenia Poligonowego „Grom” w Czerwonym Borze. Tu w obecności Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Pana Andrzeja Dudy i Małżonki  Prezydenta Pani Agaty Kornhauser –Dudy, dostojnych gości, Kadry Pedagogicznej PUL i instruktorów GROM GROUP  oraz licznie zgromadzonych rodziców  wręczono nagrody wyróżniającym się kadetom klas mundurowych – z liceów ogólnokształcących PUL z Wołomina i Dębego Wielkiego. Szczególnie nam miło, że wśród wyróżniających się kadetów wielu to absolwenci naszej szkoły. Jesteśmy z Was dumni. Poligonowe zakończenie mundurowego roku szkolnego uświetnił pokaz wyszkolenia  taktycznego kadetów w asyście instruktorów GROM GROUP oraz zapierający dech w piersiach przelot Grupy Żelazny. Pani dyrektor Agnieszce Kaczyńskiej serdecznie dziękujemy za zaproszenie  i gratulujemy tak perfekcyjnie przygotowanego  zakończenia roku szkolnego. Bardzo nas cieszy również  fakt, że tak wielu naszych absolwentów wybiera naukę w klasach mundurowych I LO PUL w Wołominie.

            Koło Historyczne "Wiarus”

        • Zakończenie roku szkolnego 2021/2022
          • Zakończenie roku szkolnego 2021/2022

          • Serdecznie zapraszamy na uroczyste zakończenie roku szkolnego 2021/2022:

            dnia 23 czerwca  klasy I – III o godz. 17.00,

            dnia 24 czerwca  klasy VII - VIII o godz. 09.00,

            dnia 24 czerwca klasy IV - VI o godz. 11.00.

    • Kontakty

      • Szkoła Podstawowa nr 1 im. ppłka pil. Mariana Pisarka
      • sp1radzymin@radzymin.pl
      • sp1radzymin@radzymin.pl
      • sp1radzymin@radzymin.pl - Dorota Poznańska
      • Sekretariat (nowy budynek szkoły) czynny w godz. 07.30-15.30 tel. (+48) 22 786-72-79 Sekretariat (stary budynek szkoły) czynny w godz. 08.00-16.00 tel. (+48) 22 786-50-31 fax. 22 7865031
      • ul. 11 Listopada 2 05-250 RADZYMIN Poland
  • Galeria zdjęć

      brak danych